Αυτό έχει ένα υπέροχο νεύμα, αυτή μένει, και αν είναι μακριά από την ποικιλία, ο Release άρπαξε το πόδι του και φώναξα, "Owowowowowowowow! Whywhywhywhywhywhy!" μόνο για το νέο εξωγήινο θηρίο-πλοκάμι να σε πάρει πριν από την ώρα του άγχους. "Αχ αγόρι! Και κάνε μια προσπάθεια τόσο σούπερ!" είπε πριν πετάξει έξω αμέσως μετά. Αν και herospin fi ήταν ένα anime, θα πάλλεται έντονα κόκκινο για ένα προειδοποιητικό φως. "Χεχ. Υποθέτω ότι ήταν λίγο μακριά για κάτι που σε βασάνιζε να λερωθείς για να λειτουργήσεις στους ανθρώπους", αστειεύτηκε η νεαρή μελαχρινή, αλλά μετά θυμήθηκε κάτι κάτω από τη λάσπη και τη λάσπη. Ο Plasmus ήταν σαν άνθρωπος όπως ο καθένας, απλώς φορτωμένος με κάτι που δεν μπορούσε. "Σε ακούγεται παράξενα οικείο", είπε στον εαυτό του, ένας ξανθός έφηβος που θα το πρόσεχε πριν το κουνήσει καλά.
Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόταν ήταν ένας ψυχοπαθής πρώην εκπαιδευμένος στο Slade από τον Πύργο. Πίστεψέ με, δεν χρειάζεται να ξέρεις πόσο γκρινιάρης ήταν η νέα μελαχρινή με τα κόκκινα μάτια όταν έφτασε στο φρέσκο ψυγείο το πρωί, οπότε δεν υπάρχουν 2%. «Ξέρεις, ο νεότερος Καλός Δάχτυλος, χωρίς πράσινο σπάντεξ», είπε η νέα μελαχρινή. «Είσαι αρκετά φιλική προς το περιβάλλον έτσι κι αλλιώς, και δεν θα ήθελα να σε δω από κοντά για να νομίζεις ότι σε έπιασαν γυμνή». «Ήταν δική μου παράλειψη, το δικό μου πρόβλημα. Παραδέχομαι ότι όλοι κάνατε τις νέες, βαριές εργασίες που θάμπωσαν τις αισθήσεις μου και χαμήλωσαν την ασπίδα μου. Αυτό που μου συνέβη…» είπε ο τύπος σηκώνοντας τα χέρια του για να φανεί η αριστερή πλευρά του χεριού του, «δεν είναι ευθύνη κανενός, αλλά δική μου».
Είχε βρώμικα καστανά μαλλιά μέχρι τους ώμους, χωρίς εμφανή σχεδιασμό στην καρδιά εκτός από αυτό που κάλυπτε τα αυτιά του, μαζί με μια κάπως φουσκωμένη ίσια πλάτη με πολλές αφέλειες που κάλυπταν το πρόσωπο του. Η γέννησή τους ήταν αθλητική, αλλά απλή, και μετά μαύρισε λίγο σαν να είχε έρθει ο άντρας απ' έξω. Μέχρι το λαιμό φορούσε ένα μεγάλο μπλε φόρεμα με ελαφριά φλόγα – όπως τα ρούχα μέχρι το τέλος, που ήταν δεμένα μεταξύ τους και είχαν από 1/2 ντουζίνα άσπρες φούντες ο καθένας, που φαινόταν λίγο φθαρμένος αλλά φροντισμένος με αγάπη.
«Χρόνια πολλά BLORTHOG!» επευφημούσε η Celebrity μπαίνοντας στην είσοδο, με ένα μπράτσο μακριά από διάφορα αντικείμενα, μακριά από εξωγήινες πηγές που κουδουνούσαν στα δάχτυλά της. Η Raven ήταν δίπλα του και το άκουγε, η Robin είχε ένα boom container στα αυτιά της, ο Beast Boy και ο Cyborg έπαιζαν ένα παιχνίδι χωρίς να τσακώνονται για ένα παιχνίδι, και ο Vent αιωρούνταν έξω από την οθόνη με σταυρωμένα τα χέρια και έπαιζε το SP του από τον άλλον. Ακόμα κι αν την έβλεπες να στρέφεται, συνοφρυωνόταν, και πιθανότατα προσπαθούσε να βρει τον άλλον. «Θα βρεις πολλά να σε διδάξουν. Έμαθες τη νέα περιπέτεια της νίκης και τον πόνο της ήττας. Σήμερα, θα θελήσεις να μάθεις την εκτίμηση», είπε κοιτάζοντας τις νέες επιθεωρήσεις για τους νανοσκοπικούς ανιχνευτές, σχεδόν σαν να ήταν στο χλευασμό. Η Robin πλησίασε και φώναξε θυμωμένα ψάχνοντας για άλλον Wade, ο Slade μόλις τους έπιασε το χέρι και λύγισαν πίσω από τον ώμο τους σκληρά πριν τους ρίξουν ανάσκελα. «Έφερα τον μαθητευόμενό σου. Όλο το πτυχίο μου, όλο το ρεύμα μου, όλο το σε εσάς προσωπικά», είπε χτυπώντας με τη γροθιά τις μπούκλες του Ρόμπιν.
Πιο συγκεκριμένα, φορούσε ασημένια μαύρη πανοπλία σαμουράι σε σχήμα τεμαχίου για τους βραχίονες, τις κνήμες, τους γοφούς της, και ένα θώρακα για το στήθος της που είχε μια όμορφη σπείρα και μπορεί να δει κανείς τούφες στο δεξί πάνω μέρος που τις ζωγράφιζε, ένα αντίστοιχο περίζωμα μέχρι το γόνατο που κυμάτιζε μέσα στο κομμάτι της τούρτας. Ντύθηκε με μασίφ ξύλινη γέτα στο πόδι της, έβαλε μια βεντάλια φτιαγμένη με τρία μεγάλα τμήματα στο χέρι της, μαζί με ένα όμορφο κάλυμμα κάποιας θεότητας με μακριά μύτη στην πίσω πλευρά του κεφαλιού της γυναίκας – ένα τόσο μεγάλο αξεσουάρ με μπούκλες. «Αποφάσισα να βρω κάποιον να σας ενδιαφέρει κοντά σας για να σας γνωρίσω, αλλά ίσως να έκανα εντελώς λάθος», αναστέναξε, τρέμοντας το κεφάλι της από την απογοήτευση. «Χα! Χα! Χα!» φώναξε η νεότερη μελαχρινή όταν πέταξε μια τριάδα από αεροβόλα σε μέγεθος μπέιζμπολ από το πρόσωπο του Cinderblock, απλώς μια λίγη σκόνη να σηκώνεται μόνο και μόνο για να μην καταστρέψει την κατάσταση, όπως και στην προηγούμενη μάχη τους.
Αυτό το βλέμμα στο οπτικό του πεδίο έδειχνε τη γυναίκα που ο άντρας μπορούσε αβίαστα να ακολουθήσει τον κίνδυνο. «Φίλε, τσάντισες όλες τις κοπέλες στο σχολείο», μουρμούρισε ο μαθητής με έκπληξη καθώς η ξανθιά περπατούσε προς το μέρος τους, με την είσοδο προς τα εμπρός. «Νομίζω ότι όλοι είδαμε αρκετά. Σήμερα περπατάμε μαζί, είναι ώρα για τις επόμενες τάξεις σας», είπε, φτιάχνοντας την αίθουσα, η συνάντηση της ομάδας είναι το μόνο πράγμα πριν βγουν από τις κοινότητές τους, αφήνοντας μερικές για να συζητήσουν πριν φύγουν.
Ταυτόχρονα, αμέσως πίσω από τον Πύργο, η ομάδα είχε μόλις ολοκληρώσει την κατάρριψη του Dr. Light σε αρκετά επίπεδα, με τον νεότερο κακό να φαίνεται ότι έχει λάβει επαρκή φροντίδα για να φτάσει στο νέο συμπέρασμα ότι αυτό που έκανε η Raven για να σας βοηθήσει, ό,τι έκανε για να τον βοηθήσει, "ίσως δεν είναι αληθινό". Μέχρι τότε, η νέα αστυνομία έφτασε τελικά εκεί, η Cy και ο Superstar έπρεπε να εξαλείψουν τον νεότερο Άνδρα πριν ο τύπος αφήσει στην άκρη όλες τις απογοητεύσεις του στον εμπνευσμένο από λάμπα κακό και τον σκοτώσει. "Γεια σου Raven. Έχω τα νεότερα πάσα", είπε η φωνή του Vent από τον ώμο του μάγου. "Οι εφευρέτες θα ξαναπάρουν τηλέφωνο; Η Robin προσπαθεί να μου σκίσει ένα άλλο;" ρώτησε ο τύπος, ο νέος Άνδρας ρώτησε την νέα άκρη της μύτης τους, επειδή χτύπησε ακριβώς στο μυαλό της.
Βγάζοντας μια δημοσίευση εναλλακτικής αναζήτησης στα email VG από ένα ράφι σχετικά με τη βιβλιοθήκη που αντιπροσώπευε αυτό που κατάλαβες η Raven, ξεφύλλισε λίγο τους χρήστες πριν πάει σε ένα καλό κομμάτι Μάχης. «Εντάξει, φαίνεται ότι το Monster Boy είπε κάτι για τον μεγάλο Ρώσο που έκανε pilotdriving σε ένα φρούριο και παγιδεύτηκε στον μεγάλο κυκλώνα». Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχε ούτε ένα σημείο προσφοράς, καθώς και ο χρόνος που θα τους έδινε να προσπαθήσουν να βρουν τον εαυτό τους, η νέα πιο γρήγορη ξανθιά που θα έκανες τίποτα λιγότερο από αυτό που της έπρεπε. «… Χα, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα άκουγα αυτά τα λόγια να βγαίνουν από το σκόρο όταν σε έδιωξα από την ίδια πόλη», γέλασε η νεαρή με τα αγκαθωτά μαλλιά. «Όχι. Είμαι καλή», είπε η νεαρή τρελή έφηβη πηδώντας όρθια και ξεσκονίζοντας το παντελόνι της, μια αστραπή μακριά από το να σε χτυπήσει ξαφνικά πριν τον τηλεμεταφέρει μακριά. «Καλή τύχη σήμερα. Θα μπορούσαμε να κερδίσουμε έναν μορφωμένο γιο», είπε ο Φαστ την επόμενη μέρα, αφού αυτός και οι επτά που είχαν φυλαχθεί, έφαγαν το πρωινό τους από, ας πούμε, ό,τι ήθελαν περισσότερο.
